Odnowiona liturgia Wielkiego Piątku zawiera prawie wszystkie elementy spotykane w tradycji tego dnia. Struktura liturgii jest przejrzysta, jasna, prosta w swej surowości i powadze. Stanowią ją: liturgia słowa wraz z modlitwa powszechną, adoracja krzyża. Komunia św. i procesja do grobu Pańskiego. Liturgia przedstawia i pozwala przeżyć misterium Chrystusa w jedności historiozbawczej. Chrystus oddający życie na krzyżu jest cierpiącym Sługą Jahwe z Księgi proroka Izajasza (52, 13-53, 12) - czytanie to zastąpiło dawne z Wj 12. Chrystus przez swoją śmierć za swoich wykonuje wolę Ojca Niebieskiego, otwiera przystęp do Ojca (por. II Czytanie - Hbr 4. 14-16: 5. 7-9. którym zastąpiono dawne z Księgi Jozuego). Męka Chrystusa, Jego uniżenie (responsorium - Flp 2, 8-9) nie stanowi przegranej. Opis męki w ujęciu Janowym silnie podkreśla królewską godność Chrystusa. Kolor czerwony szat liturgicznych jest nie tyle kolorem męczeństwa, ile kolorem królewskiej purpury. Najdroższą purpurą była purpura czarna. W takim też kolorze sprawowano początków o liturgię Wielkiego Piątku. Bardziej się upowszechniła purpura czerwona - wyraz dostojeństwa, najgłębszej godności. Wierni umocnieni słowem Bożym podejmują modlitwę w różnych ważnych intencjach, aby skutki zbawienia objęły wszystkich ludzi i zjednoczyły Kościół wokół Zbawiciela. Z tekstów modlitw usunięto pewne wyrażenia mniej ekumeniczne (zmieniona została modlitwa w intencji Żydów; Jan XXIII - 1959 i Paweł VI). W adoracji krzyża bardzo charakterystycznie ujęte jest całe misterium paschalne. Nie ukazuje się krzyża bez zmartwychwstania. „Wielbimy krzyż Twój", „Wysławiamy Twoje zmartwychwstanie". „Przez drzewo krzyża przyszła na świat radość" - to antyfony przy adoracji krzyża. Modlitwa po Komunii św iętej dziękuje Bogu za nowe życie dane przez mękę i zmartwychwstanie, dopełnia w ten sposób wizję misterium paschalnego. W Paschalis sollemnitatis (58-72) zasługuje na podkreślenie: a. prostracja głównego celebransa. Gest ten nazwany jest „właściwym gestem Wielkiego Piątku". Wyraża on „kondycję pierwszego człowieka" oraz trudy i cierpienia Kościoła: b. uczczenie krzyża. Ukazywany krzyż winien być jeden: dla wyrażenia prawdy znaku. Cały obrzęd powinien posiadać splendor godny misterium naszego zbawienia. Wznosząc krzyż, celebrans zachowuje pełne czci milczenie po każdym śpiewie: „Oto drzewo krzyża..." Tylko w wyjątkowych przypadkach, z powodu wielkiej liczby uczestników. może się odbyć ogólne uczczenie krzyża, nie przez każdego z obecnych na liturgii: c. modlitwa powszechna. Z zamieszczonych w Mszale intencji celebrans może wybrać najbardziej odpowiednie dla zebranych, zachowując jednak zwykłą serię intencji przewidzianych w modlitwie powszechnej (4 grupy intencji).

Zaczerpnięto: ks. prof. Bogusław Nadolski " Liturgika II Liturgia i czas."

---

TEKSTY LITURGII

Formularz Liturgii Męki Pańskiej z Mszału Rzymskiego dla Diecezji Polskich - zobacz

Teksty Liturgii Słowa - zobacz

Teksty Liturgii Godzin - zobacz

KOMENTARZE LITURGICZNE I WEZWANIA MODLITWY POWSZECHNEJ

Komentarze liturgiczne opracowane przez Krzysztofa Porosło - zobacz

Komentarze liturgiczne opracowane przez Diakonię Liturgiczną Parafii NSPJ w Nowym Targu - zobacz

Komentarze liturgiczne opracowane przez kl. Tomasza Kubickiego- zobacz

ROZWAŻANIA

ks. Kazimierz Kubat SDS "Homilia na Liturgię Męki Pańskiej" - zobacz

Grzegorz Ginter SJ "Rozważanie na Wielki Piątek" - zobacz

ADORACJE i NABOŻEŃSTWA

Nabożeństwa pasyjne: rozważania Drogi Krzyżowej i Gorzkie Żale - zobacz

Adoracja Najświętszego Sakramentu - "Dzień ofiarowania życia" opracowana przez Dawida Czaickiego - zobacz