Św. Barnaba pochodził z Cypru. Przyjąwszy chrześcijaństwo, całą swoją majętność przekazał Apostołom. On pierwszy wprowadził św. Pawła do jerozolimskiej gminy chrześcijańskiej. Potem znów go odszukał w Tarsie, przyprowadził do Antiochii i na wyraźnie polecenie Ducha Świętego towarzyszył Apostołowi Narodów podczas jego pierwszej podróży misyjnej w Azji Mniejszej. Po soborze jerozolimskim wrócił na Cypr, gdzie według tradycji poniósł śmierć męczeńską około 60 roku. Jego imię wymienia się w Kanonie rzymskim.

Bł. Bogumił żył w XII wieku. Urodził się w Koźminie w Wielkopolsce. W roku 1167 został mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim. W roku 1170 zrezygnował z arcybiskupstwa i żył koło Dobrowa jako pustelnik. Dobra rodzinne przekazał na cele misji wśród pogańskich Prusów. Umarł 10 czerwca 1182 roku.

Św. Bonifacy urodził się około roku 673 w Anglii. Wstąpił do klasztoru benedyktyńskiego w Exeter. W roku 719 udał się na misje do Germanii. W roku 722 papież Grzegorz II udzielił mu święceń biskupich, w roku 732 został arcybiskupem, a w roku 738 legatem papieskim na całe Niemcy. Głosił Ewangelię, zakładał diecezje i klasztory. Mając 80 lat udał się ponownie na misję do Fryzji i w Dokkum (Holandia) został zamordowany wraz z 52 Towarzyszami w sam dzień Zielonych Świąt, 5 czerwca 754. Ciało spoczywa w Fuldzie.

W latach 1885-1887 wielu chrześcijan Ugandy poniosło śmierć męczeńską na rozkaz tamtejszego władcy Mwanga. Wśród umęczonych szczególną stałością w wierze odznaczyli się Karol Lwanga i jego 21 Towarzyszy. Wielu z nich niedawno przyjęło chrzest. Czterech z nich ochrzcił Karol Lwanga w więzieniu. Najmłodszy z tej grupy, Kizito, miał 13 lat. 3 czerwca 1886 roku zginął św. Karol Lwanga i dwunastu jego Towarzyszy.

W okresie między Zwiastowaniem Pańskim i Narodzeniem Jana Chrzciciela Kościół czci pamiątkę nawiedzenia św. Elżbiety przez Maryję. Były to nie tylko odwiedziny matki proroka przez Maryję, ale przede wszystkim było to spotkanie Mesjasza ze swym Poprzednikiem.

Homilia ks. Kazimierza Kubata sds - zobacz